Compensatie indirecte emissiekosten

Voor wie Voor wat Omvang: varieert op basis van het elektriciteitsverbruik of productievolume De Vlaamse overheid verleent via VLAIO een subsidie van 75% ter compensatie van de indirecte emissiekosten van elektriciteitsintensieve bedrijfstakken. Dat zijn de kosten die elektriciteitsleveranciers betalen voor de aankoop van emissierechten (directe emissiekosten) en doorrekenen in de prijs naar de afnemers (indirecte emissiekosten). Het Europese emissiehandelssysteem (EU ETS) verplicht deelnemende ondernemingen immers een hoeveelheid emissierechten in te leveren die overeenstemt met de hoeveelheid CO2-equivalent die zij tijdens het voorgaande jaar hebben uitgestoten. Aangezien de elektriciteitssector deze CO2-kosten kan doorrekenen in de elektriciteitsprijs, komt de financiële last van de aankoop van emissierechten terecht bij de verbruikers van de elektriciteit. Elektriciteitsintensieve afnemers verliezen daardoor aan concurrentiekracht ten opzichte van bedrijven in regio’s met een minder ambitieus klimaatbeleid. Met de compensatie indirecte emissiekosten wil de Vlaamse overheid bedrijven -binnen de krijtlijnen van de Europese staatssteunregels- maximaal compenseren voor deze indirecte CO2-kosten. Op die manier wil ze het concurrentieel nadeel wegwerken en vermijden dat deze bedrijven genoodzaakt zijn zich te delokaliseren naar landen buiten de Europese Unie. Veertien bedrijfstakken komen voor steun in aanmerking. Dat zijn onder andere producenten uit de aluminium-, waterstof- en papiersector en anorganische chemie. Deze maatregel kadert in het Europees beleid over handel in broeikasgasemissierechten dat lidstaten de mogelijkheid geeft om de meerprijs van elektriciteit ten gevolge van deze emissiehandel te compenseren bij specifieke energie-intensieve bedrijfstakken. De nieuwe compensatieregeling geldt vanaf emissiejaar 2021 en is gewijzigd ten opzichte van de vorige regeling, conform de gewijzigde Europese richtsnoeren. De deadline voor de aanvraag van emissiejaar 2025 is 31 maart 2026. Aanvragers die voor het eerst steun aanvragen dienen hun klimaatplan uiterlijk op 30 september 2026 in. De steun geldt enkel voor ondernemingen die activiteiten uitvoeren in de volgende sectoren zoals bepaald door de Europese Commissie.   NACE-code  Omschrijving 14.11 Vervaardiging van kleding en leer 17.11 Vervaardiging van pulp 17.12 Vervaardiging van papier en karton 19.20 Vervaardiging van geraffineerde aardolieproducten 20.11.11.50 20.11.12.90  Waterstof  Anorganische zuurstofverbindingen van niet-metalen 20.13 Vervaardiging van andere anorganische chemische basisproducten 20.16.40.15 Polyethyleenglycolen en andere polyetheralcoholen, in primaire vormen 23.14.12.10 23.14.12.30  Matten van glasvezels  Vliezen van glasvezels 24.10 Vervaardiging van ijzer, staal en van ferrolegeringen 24.42 Productie van aluminium 24.43 Productie van lood, zink en tin 24.44 Productie van koper 24.45 Productie van andere non-ferro metalen 24.51 Gieten van ijzer De Vlaamse overheid verleent via VLAIO een subsidie van 75% ter compensatie van de indirecte emissiekosten van elektriciteitsintensieve bedrijfstakken. Dat zijn de kosten die elektriciteitsleveranciers betalen voor de aankoop van emissierechten (directe emissiekosten) en doorrekenen in de prijs naar de afnemers (indirecte emissiekosten). Het Europese emissiehandelssysteem (EU ETS) verplicht deelnemende ondernemingen immers een hoeveelheid emissierechten in te leveren die overeenstemt met de hoeveelheid CO2-equivalent die zij tijdens het voorgaande jaar hebben uitgestoten. Aangezien de elektriciteitssector deze CO2-kosten kan doorrekenen in de elektriciteitsprijs, komt de financiële last van de aankoop van emissierechten terecht bij de verbruikers van de elektriciteit. Elektriciteitsintensieve afnemers verliezen daardoor aan concurrentiekracht ten opzichte van bedrijven in regio’s met een minder ambitieus klimaatbeleid. Met de compensatie indirecte emissiekosten wil de Vlaamse overheid bedrijven -binnen de krijtlijnen van de Europese staatssteunregels- maximaal compenseren voor deze indirecte CO2-kosten. Op die manier wil ze het concurrentieel nadeel wegwerken en vermijden dat deze bedrijven genoodzaakt zijn zich te delokaliseren naar landen buiten de Europese Unie. Veertien bedrijfstakken komen voor steun in aanmerking. Dat zijn onder andere producenten uit de aluminium-, waterstof- en papiersector en anorganische chemie. Deze maatregel kadert in het Europees beleid over handel in broeikasgasemissierechten dat lidstaten de mogelijkheid geeft om de meerprijs van elektriciteit ten gevolge van deze emissiehandel te compenseren bij specifieke energie-intensieve bedrijfstakken. De nieuwe compensatieregeling geldt vanaf emissiejaar 2021 en is gewijzigd ten opzichte van de vorige regeling, conform de gewijzigde Europese richtsnoeren. De deadline voor de aanvraag van emissiejaar 2025 is 31 maart 2026. Aanvragers die voor het eerst steun aanvragen dienen hun klimaatplan uiterlijk op 30 september 2026 in.